Etiket: gaziantep avukatları

TCK MADDE 161 HİLELİ İFLAS1) Malvarlığını eksiltmeye yönelik hileli tasarruflarda bulunan kişi, bu hileli tasarruflardan önce veya sonra iflasa karar verilmiş olması halinde, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Hileli iflasın varlığı için;a) Alacaklıların alacaklarının teminatı mahiyetinde olan malların kaçırılması, gizlenmesi veya değerinin azalmasına neden olunması,b) Malvarlığını kaçırmaya yönelik tasarruflarının ortaya çıkmasını önlemek için ticari defter, kayıt veya belgelerin gizlenmesi veya yok edilmesi,c) Gerçekte bir alacak ve borç ilişkisi olmadığı halde, sanki böyle bir ilişki mevcutmuş gibi, borçların artmasına neden olacak şekilde belge düzenlenmesi,d) Gerçeğe aykırı muhasebe kayıtlarıyla veya sahte bilanço tanzimiyle aktifin olduğundan az gösterilmesi,
TCK MADDE 161’İN GEREKÇESİ
Madde metninde, bir ticari faaliyet bağlamında malvarlığını eksiltmeye yönelik hileli tasarruflarda bulunan kişinin cezalandırılması öngörülmüştür. Ancak, kişinin bu tasarruflar nedeniyle cezalandırılabilmesi için, iflasa karar verilmiş olması gerekir. Bu nedenle, iflas olgusunun gerçekleşmesi, bir objektif cezalandırılabilme şartı niteliği taşımaktadır.Hileli iflâs suçu, seçimlik hareketli bir suçtur. Madde metninde bu seçimlik hareketler belirlenmiştir.Bu suçun faili, iflâsa tabi bir borçlu yani, tacir olabilir. Ancak, bir tüzel kişinin tacir olması durumunda, tüzel kişiliğin organ veya temsilcisi olan, tüzel kişi adına tasarrufta bulunan gerçek kişiler de suç faili olabileceklerdir.
TCK MADDE 161 İLE İLGİLİ YARGITAY KARARI
Yargıtay12. Hukuk Dairesi
Esas : 2016/13359Karar : 2017/6365Karar Tarihi : 25.04.2017  “İçtihat Metni”
MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlu adına kayıtlı taşınmaza haciz konulduğu ve taşınmazı hacizli olarak satın alan üçüncü kişinin, İİK’nun 106-110 maddeleri gereğince haczin düştüğü gerekçesi ile hacizlerin kaldırılması talebinde bulunduğu, icra müdürlüğünce talebin kabulüne karar verildiği ve hacizlerin kaldırıldığı, alacaklı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; hacizlerin fekki işleminin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin süresinde olmadığından reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.İİK’nun 16. maddesi gereğince, kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere icra ve iflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır. Bir hakkın yerine getirilmemesinden veya sebepsiz sürüncemede bırakılmasından dolayı her zaman şikayet olunabilir.Somut olayda, alacaklının icra mahkemesine başvurusu, şikayet niteliğinde olup, bir hakkın yerine getirilmemesi ile ilgili olduğundan, İİK.nun 16/2. maddesi uyarınca süreye tâbi değildir. Aynı Yasanın 18/3. maddesi gereğince şikayetin incelenmesi konusunda duruşma yapılmasına gerek olup olmadığı hususu icra mahkemesinin takdirine bırakılmış ise de, işin niteliği göz önüne alındığında icra mahkemesinin takdirini duruşma açılması yönünde kullanması, tarafların varsa delillerinin toplanarak varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekmektedir.O halde mahkemece; yukarıdaki açıklamalar ışığında, taşınmazı hacizli olarak satın alan 3. kişi H.K şikayet dilekçesi tebliğ edilip duruşma açılarak, taraf teşkili sağlandıktan sonra, tarafların iddia ve savunmaları tesbit edilip, varsa delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden yapılan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re’sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 Yukarıdaki maddelerde tanımlanan suçların;a) Kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak suretiyle,b) Belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle, İşlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.
TCK MADDE 137’NİN GEREKÇESİ
Madde metninde bu Bölümde tanımlanan suçların daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren nitelikli hâlleri tanımlanmış bulunmaktadır.
TCK MADDE 137 İLE İLGİLİ YARGITAY KARARLARI
Yargıtay20. Hukuk Dairesi
Esas : 2019/5390Karar : 2019/7165Karar Tarihi : 05/12/2019
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davada …..İcra Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, icra memurunun işlemini şikayete ilişkindir.….., davacı tarafça açılan dava her ne kadar, haksız haciz tutanağı şeklindeki memur muamelesinin şikayet yoluyla iptali şeklinde açılmış ise de HMK.’nın 33. maddesi uyarınca hukuki tavsif hakime aittir. Hakim, bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve netice-i taleplerle bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleri ve onların hukuki tavsifleri ile bağlı değildir. Kanunları re’sen tatbik ederek iddia ve müdafaadaki netice-i talepleri karara bağlamakla mükelleftir (4.6.1958 ve 15/6 sayılı İBK). Buna göre, davacı 3. kişi tarafından açılan dava, İİK.’nın 97 vd. maddeleri uyarınca açılan istihkak davasıdır. İstihkak davalarında, yetkili icra hukuk mahkemesi, davalının ikametgahının bulunduğu yer icra hukuk mahkemesi ile icra takibinin yapıldığı yer icra hukuk mahkemesidir. 3. şahıs davacı tarafından ise, dava, kendi ikametgahının bulunduğu yer ola…..ukuk Mahkemesinde açılmıştır. Bu yetkiye ilişkin kural, kesin yetki olmayıp, davalı tarafın bu hususta yetki itirazında bulunması gerekir. Davalı vekilince, HMK.’nın ilgili hükümleri gereğince, 2 haftalık yasal süre içesinde verilen cevap dilekçesinde, Mahkememizin, bu davada, yetkisine itiraz edilmiş olup,…..Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.….. Hukuk Mahkemesi, 2004 sayılı İİK’nın 4/1. maddesinde “İcra ve iflas dairelerinin muamelelerine karşı yapılan şikayetlerle itirazların incelenmesi icra mahkemesi hakimi yahut kanun gereğince bu görev kendisine verilmiş olan hakim tarafından yapılır” aynı Kanunun 79. maddesinde ise “İcra dairesi talepten nihayet üç gün içinde haczi yapar. Haczolunacak mallar başka yerde ise haciz yapılmasını malların bulunduğu yerin icra dairesine hemen yazar. Bu halde hacizle ilgili şikayetler, istinabe olunan icra dairesinin tabi bulunduğu icra mahkemesince çözümlenir” hükümlerine yer verilmiştir. Anılan yasal düzenlemelerden anlaşılacağı üzere icra takibi hangi icra müdürlüğünce yapılmış ise bu takipleilgili itiraz ve şikayetler takibin yapıldığı yer icra müdürlüğünün bağlı bulunduğu icra mahkemesince çözümlenir. Ancak, şayet haczolunacak mallar başka yerde ise talimatla malların bulunduğu yer icra müdürlüğünce yapılan hacizle ilgili şikayetlerde haczi yapan icra dairesinin bağlı bulunduğu icra mahkemesince incelenir. Bu durumda anılan yasal düzenlemeler uyarınca ……2018/171 Tal. sayılı dosyada 01/11/2018 tarihli haciz işlemine yönelik şikayetin görüm ve çözümünde mahkememizin yetkisiz olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.İİK’nın 4. maddesi gereğince, takip hangi icra dairesinden başlamış ise bu takiple ilgili itiraz ve şikayetler, takibin yapıldığı yer icra müdürlüğünün bağlı olduğu icra mahkemesinde çözümlenir. Bu husus, kamu düzenine ilişkin kesin yetki niteliğindedir. Yasal koşulların oluşması halinde, İİK’nın 79 ve 360. maddeleri yetki ile ilgili istisnaları düzenler.İİK’nın 79. maddesi gereğince haczolunacak malların başka bir yerde bulunması halinde icra dairesi, malların bulunduğu yer icra dairesine talimat yazarak haczin yapılmasını ister. Bu halde, hacizle ilgili şikayetler, kendisine talimat yazılan icra dairesinin bağlı bulunduğu icra mahkemesince çözümlenir. Anılan husus, kesin yetki kuralı olup mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Ancak, talimat yazısı, borçluya ait menkul ve gayrimenkul mallar ile 3. kişilerdeki hak ve alacakların haczi yönünde ve genel nitelikli olmayıp da belli bir malın haczini isteyen “nokta haczi” biçiminde yazılmış ise bu halde anılan hacizle ilgili şikayet, talimatı yazan icra dairesinin bağlı olduğu icra mahkemesince incelenir. Bir başka deyişle böyle hallerde İİK’nın 79. maddesi hükmü uygulanamaz. Yine, haciz işlemi talimat yoluyla değil de doğrudan müzekkere yazılarak yapılmış ise haciz işlemini yapan icra dairesinin bağlı olduğu icra mahkemesi şikayetleri incelemede yetkilidir.Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili firmanın, fiili ve hukuki olarak “……” mukim ve faal iken alacaklı tarafın talebi ile haciz mahallinde hazırun olduğu halde ve dosya borçlusunun adresinin aynı bina 10/2 yani kat:2 olmasına rağmen, haciz tutanağına, haczin yapıldığı yer olarak 10/2 yazılmış olup, bu haciz tutanağının gerçeği yansıtmadığını, gerçek olan haciz işleminin No:10’un 2 ve 3. katında haciz esnasında sorumluluğu kabul yetkisi olmayan vekilin dışındakilerin borçlunun tebligat adresinin dışında haciz yapılması mümkün olmadığı kuralı aşiker iken, icra memurunun hangi katta haciz işlemi yaptığını dikkate almaksızın haciz tutanağı tanzim ettiğini, ekte sundukları ticaret odası kaydı dikkate alındığında, borçlu şirket ile müvekkili şirketin idari ve fiili olarak ayrı adreste olduklarını, aynı bina olmasından kaynaklı bir karışıklık icra memurunun yanılmasına sebep olduğunu ve bu karışıklığın orada 15 yıldır aynı faaliyete devam eden müvekkili şirketin mağduriyetine sebep olduğundan bahisle, öncelikle haksız haciz tutanağı tatbiki ile doğacak zararın önlenmesi amaçlı ihtiyati tedbire, haksız haciz tutanağı şeklindeki memur muamelesinin şikayet yoluyla iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Şikayete konu işlemin …..2018/171 Tal. sayılı dosyada 01/11/2018 tarihli haciz işlemine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ….arafından görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ….. YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay1. Hukuk Dairesi
Esas : 2016/9873Karar : 2019/5664Karar Tarihi : 05.11.2019
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİDAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL
Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece çekişme konusu … parsel … ve … nolu bağımsız bölümlere yönelik davanın feragat nedeniyle reddine, diğer taşınmazlar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.11.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat … ile temyiz edilen davacı vekili Avukat … geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil-tazminat isteğine ilişkindir.Davacı, mirasbırakanları … ve …’nın adlarına kayıtlı … parsel sayılı taşınmazdaki … ve … nolu bağımsız bölümleri davalılardan …’ye, … ve … nolu bağımsız bölümleri davalılardan …’ye, … ve … nolu bağımsız bölümlerin yarısını davalılardan …’ya satış yolu ile temlik ettiklerini, … parsel sayılı taşınmazlarını ise ½ şer paylı olarak davalılar … ve …’ye devrettiklerini, akabinde davalıların kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaparak … dükkan ve … meskene sahip olduklarını, söz konusu taşınmazdaki …-…-…-…-… nolu bağımsız bölümlerin halen davalılar … ve … adına, … nolu bağımsız bölümün davalı … adına kayıtlı olduğunu, davalıların bu taşınmazdaki … adet meskeni ise üçüncü kişilere sattıklarını, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişme konusu … parsel üzerinde bulunan …, …, …, …, … ve … nolu bağımsız bölümlerin, yine dava konusu … parsel sayılı taşınmaz üzerindeki …, …, …, …, … ve … nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline, … parsel sayılı taşınmaz üzerine kurulu ve üçüncü kişiye satılan iki adet bağımsız bölümün bedellerinin miras payı oranında davalılar … ve …’dan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında 13.01.2014 tarihli dilekçe ile çekişme konusu … parsel sayılı taşınmazdaki … ve … nolu bağımsız bölümlere ilişkin davadan feragat etmiştir.Davalılar, mirasbırakanlarının varlıklı olduğunu, dava konusu taşınmazların devir işlemlerinde muvazaa olmadığını, mirasbırakanların paylaştırma kastıyla hareket ettiklerini, bu kapsamda muris …’nın davacıya … mevkinde müstakil bir parsel ile aralarında pay edilmek üzere en küçük kardeşleri …’ye S.S.K hastanesi civarında gayrimenkul temlik ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, çekişme konusu … parsel … ve … nolu bağımsız bölümlere yönelik davanın feragat nedeniyle reddine, diğer taşınmazlar yönünden yapılan temlik işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriğinden ve toplanan delillerlerden; 1927 doğumlu mirasbırakan …’nın 24.12.2011 tarihinde, yine 1927 doğumlu diğer mirasbırakan …’nın ise … tarihinde öldükleri, geriye mirasçı olarak, davacı kızları …, davalı çocukları …, …, … ile dava dışı çocukları …, …, … ve …’in kaldıkları, … parsel sayılı taşınmazdaki çekişme konusu … ve … nolu bağımsız bölümlerin davalılardan …’ye, … ve … numaralı bağımsız bölümlerin davalılardan …’ye 29.11.1991 tarihli resmi satış senedi ile mirasbırakanlar tarafından satıldığı, yine … parsel sayılı taşınmazdaki … ve … nolu bağımsız bölümlerin ½’şer payının muris … tarafından davalılardan …’ya satış yolu ile devredildiği, diğer dava konusu … parsel sayılı taşınmazın … parsel ile … parsel sayılı taşınmazların tevhit edilmesi suretiyle oluştuğu, … parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan … adına kayıtlı iken 19.04.1982 tarihli satış senedi ile davalı …’ye temlik edildiği, davalı … tarafından 30.06.1982 tarihinde söz konusu taşınmazın ½ payının diğer davalı …’ye satıldığı, … parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı … Belediyesi adına kayıtlı iken 12.06.1985 tarihinde ½ şer paylı olarak davalılardan … ve …’ye satılarak devredildiği, dava sonra söz konusu taşınmazların tevhit edilmesi suretiyle … parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, kat irtifakı kurulan söz konusu taşınmazdaki dava konusu …-…-…-…-…-…-…-… nolu bağımsız bölümlerin ½ şer paylı olarak davalılar … ve … adına kayıtlı hale geldiği, daha sonra adı geçen davalılar tarafından … nolu bağımsız bölümün 08.02.2005 tarihinde dava dışı …’a, … nolu bağımsız bölümün … tarihinde dava dışı …’ye, … nolu bağımsız bölümün ise … tarihinde davalı …’ya satış yolu ile devredildiği, davacılar tarafından halen davalılar adlarına kayıtlı olan taşınmazlar yönünden tapu iptali ve tescil, üçüncü kişilere devredilen taşınmazlar yönünden tazminat talebinde bulunulduğu, yargılama aşamasında çekişme konusu … parseldeki … ve … nolu bağımsız yönünden açılan davadan feragat edildiği, yine 3402 sayılı Kanun’un 22/A maddesi gereğince yapılan yenileme neticesinde … parselin … ada … parsel, … parselin ise … ada … parsel numarasını aldıkları anlaşılmaktadır.Uygulamada ve öğretide “muris muvazaası” olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (nitelikli-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 0l.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de 4721 s. Türk Medeni Kanunu’ nun (TMK) 706, 6098 s. Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 237 (818 s. Borçlar Kanunu’nun (BK) 213) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki kişisel ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.Somut olaya gelince, davalıların paylaştırma savunmasında bulunduğu, bu kapsamda dosya kapsamına celp edilen tapu kayıtlarından mirasbırakan …’nin adına kayıtlı taşınmazlarından … parsel sayılı taşınmazını … tarihinde davalı …’ye, … parsel sayılı taşınmazını … tarihinde dava dışı kızı …’a, … parsel sayılı taşınmazını … tarihinde dava dışı kızı …’ya, … parsel sayılı taşınmazını … tarihinde davalı …’ya, … yarsel sayılı taşınmazını … tarihinde davacı kızı …’ye, … parsel sayılı taşınmazını … tarihinde dava dışı kızı …’e, … parsel sayılı taşınmazını dava dışı kızı …’ya satış yolu ile devrettiği, yine dava dışı … parsel sayılı taşınmazdaki …-…-…-… nolu bağımsız bölümlerdeki muris …’ye ait payın ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, diğer mirasbırakan … adına kayıtlı dava dışı … parsel sayılı taşınmazın ise … tarihinde davalı …’ye satış yolu ile devredildiği, böylece mahkemece temlik tarihinde ve yakın zamanda diğer mirasçılara da taşınmaz devredildiği belirlenmiş, ancak yapılan paylaştırmanın makul ve kabul edilebilir ölçüde olup olmadığı araştırılmamıştır.Öte yandan, 31.03.2016 tarihli celsede davalı tanıklarından … ve …’nın sonraki celse dinlenmelerine ilişkin talebin, ara karar ile, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 241.maddesine aykırı olacak şekilde reddedilmesi de doğru değildir.Hâl böyle olunca yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, öncelikle mirasbırakanlar tarafından tüm mirasçılara temlik edilen taşınmazların temlik tarihindeki mevcut halleriyle rayiç bedelleri belirlenmek suretiyle makul bir paylaştırma yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılması, taraflarca bildirilen tüm tanıkların dinlenmesi ve dosya kapsamında toplanan ve toplanacak diğer tüm delillerin bir arada değerlendirilerek mirasbırakanın sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar bir paylaştırma yapıp yapmadığı açıklığa kavuşturularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve noksan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru değildir.Kabule göre de, çekişmeli … ve … parsel sayılı taşınmazların yeni parsel numaraları üzerinden değerlendirme yapılması gerektiği halde, infazda tereddüt yaratacak biçimde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması da isabetsizdir.Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kişinin belli bir hakkı kullanmak için yetkili kamu makamlarına verdiği dilekçenin hukuki bir neden olmaksızın kabul edilmemesi halinde, fail hakkında altı aya kadar hapis cezasına hükmolunur.
TCK MADDE 121’İN GEREKÇESİ
Madde metninde, bir kimsenin üstünü veya eşyasının hukuka aykırı olarak aranması, görevi kötüye kullanma suçundan bağımsız bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu hüküm, 10.12.1948 tarihli Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Bildirisi (madde 12), 4.11.1950 tarihli İnsan Haklarının ve Temel Özgürlüklerinin Korunmasına Dair Avrupa Sözleşmesi (madde 8, fıkra 1) ve Anayasamızın koruduğu özel hayatın gizliliğini belli bir surette ihlâlin yaptırımını oluşturmaktadır. Kişilerin üzerinin veya eşyasının aranması insan haysiyetine bir tecavüz teşkil ettiği gibi kişi dokunulmazlığının bir devamı olan özel hayatın gizliliğine karşı da bir saldırı oluşturur. Kişinin örneğin ceplerinin, el çantasının, bavulunun, özel otomobilinin hukuka aykırı bir surette aranması bu suçu oluşturacaktır. Bu arama olgusunun yetkisiz olarak girilen konutta gerçekleştirilmesi hâlinde, ayrıca konut dokunulmazlığını ihlâl suçu oluşur ve bu nedenle, gerçek içtima hükümlerine göre sorumluluk cihetine gidilmesi gerekir. Suç failinin bir kamu görevlisi olması gerekmektedir. Bu bakımdan söz konusu suç, bir özgü suç niteliği taşımaktadır. Metinde geçen “hukuka aykırı olarak” ibaresinden maksat, yürürlükteki mevzuatın izin vermediği hâl demektir. Kanun ve nizamların izin verdiği arama hâllerinde suçun oluşmayacağı açıktır. Suçun oluşması için kamu görevlisi, kişi hürriyetini, görevini kötüye kullanarak veya yetkisini aşarak ihlâl etmiş olmalıdır. Böylece “hukuka aykırı olarak” sözcükleri görevin kötüye kullanılmasını ve yetkinin aşılmasını kapsar.
TCK MADDE 121 İLE İLGİLİ YARGITAY KARARLARI
Yargıtay21. Hukuk Dairesi
Esas : 2018/3301Karar : 2019/5818Karar Tarihi : 07/10/2019
“İçtihat Metni”
Davacı İstemi : Davacı şahıs asıl dava ile Kurum işleminin iptali ile Kuruma 56.357,82.-TL borcu bulunmadığının tespitini talep etmiştir. Birleşen Davada ise; Davacı SGK 13.İcra Dairesinin 2016/12416 sayılı dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı : İlk derece Mahkemesince “… çalışmalarının gerçek ve fiili bir çalışma olmadığı..” gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden ise; davanın kabulü ile, … 13.İcra Müdürlüğünün 2016/12416 sayılı dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %20 ‘si miktarındaki icra inkar tazminatının davalı …’tan alınmasına SGK’ ya verilmesine karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu : Asıl dava davacısı şahıs vekili, mahkemece dinlenen tanık beyanları dikkate alınmaksızın sadece SGK kayıtları çerçevesinde davacının çalışmalarının gerçek olmadığı yönünde tanzim edilen raporu kabul etmediklerini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı : Bölge Adliye Mahkemesince “… 5510 sayılı kanunun sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını düzenleyen 67. maddesine göre ise birleşen davanın davalısı …’ın sağlık yardımlarından yararlanma hakkının bulunmadığı dönemde, bu çerçevede prim ödemesi bulunmasa dahi anılan Yasa’nın 60. maddesinin -g- bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı sayıldığı gözetilerek, davalının 67. madde kapsamında gelir testine tabi tutulmasıyla oluşacak ihtilafa konu dönemdeki prim borcunun Kurum tarafından her zaman tahsili mümkün olduğu, prim borcunun varlığı nedeniyle yersiz sağlık giderlerinden de sorumlu tutulamayacağı gözetildiğinde, yersiz ödendiği ileri sürülen sağlık giderleri yönünden, 31.01.2012 tarihine kadar yapılan sağlık giderleri anılan Kanunun geçici 45. maddesi gereği, 31.01.2012 tarihinden sonra yapılan sağlık giderleri ise davalının 5510 sayılı Kanunun 60. maddesinin ilgili bentleri gereğince genel sağlık sigortalısı sayıldığından ve 67. madde kapsamında gelir testine tabi tutulmasıyla oluşacak ihtilafa konu dönemdeki prim borçlarını bilemeyeceği göz önüne alındığında, 10.Hukuk Dairesi’nin 2016/10984 – 2017/561 ve 2014/28296 – 2016/9354 E.K. sayılı kararlarında da açıkça belirtildiği üzere, söz konusu giderlerin genel sağlık sigortalısı sayılan davalıdan talep edilemeyeceği gözetilerek, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken tümden kabulü isabetsiz olup, ayrıca davacı-karşı davalının icra takibine itirazının kısmen haklı olduğu gözetildiğinde, birleşen dava yönünden icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği … “gerekçesiyle” Asıl davanın reddine” Birleşen davanın ise ” Kısmen kabulüne, … 13.İcra Müdürlüğü’nün 2016/12416 sayılı dosyasına davalı … tarafından yapılan itirazın, 56.357,82 TL asıl, 19.655,53 TL faiz yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, Alacak yargılamayı gerektirdiğinden ve borçlu itirazında kısmen haklı çıktığından %20 icra inkar tazminatı talebinin reddine” karar verilmiştir.
Temyiz : SGK Vekili temyiz dilekçesinde özetle; sağlık giderlerine ilişkin kurulan hükmün yersiz olduğunu beyanla temyiz yoluna başvurmuştur. Davacı ve Birleşen Dava Davalısı Şahıs ise; Dinlenen tüm tanık beyanlarının yok sayılmasının kabul edilemeyeceğini, bir kısım şüpheli işler olsa da, bu şirketlerin gerçekte ticari faaliyetlerinin hiç yok sayılamayacağını beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.
Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe : Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı şahıs vekilinin tüm, SGK vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine; Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Kurum denetmenlerince düzenlenen iki ayrı rapor ile davacının iki ayrı işyerinden bildirimi yapılan 206 günlük hizmetinin fiili çalışma olgusuna dayalı olmadığı gerekçesiyle iptal edildiği, kurum işlemi sonrası davacıya yersiz aylık ve sağlık gideri borcu tebliğ edildiği, kurum raporlarının getirtildiği, tanık dinlendiği anlaşılmaktadır Somut olayda ; Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen raporların içeriği, tanıklarının beyanları, birlikte değerlendirildiğinde davacının iptal edilen hizmetlerinin fiili çalışma olgusuna dayalı olmadığına ilişkin kurulan hüküm doğru olup SGK denetmen raporunun aksinin kanıtlanamadığı , Bölge Adliye Mahkemesince verilen “kısmen kabul” kararının davanın reddine ilişkin kısmı isabetli olup, davacının yersiz tedavi gideri ve faizinden sorumlu tutulamayacağından davanın kabulüne , ilişkin kısmı isabetsiz olmuştur. Şöyle ki:19.01.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6385 sayılı Yasanın 12. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen “Yersiz yapılan sağlık giderlerinin terkini” başlıklı Geçici 45. maddede:“Bu Kanuna göre genel sağlık sigortalısı ya da bakmakla yükümlü olunan kişi kapsamına girmekle birlikte, asli olarak hak etmediği bir kapsamda sağlık hizmeti alanlara 31/01/2012 tarihine kadar verilen sağlık hizmetlerine ilişkin Kurumca tahakkuk ettirilmiş veya ettirilecek borçlar, varsa ilgililerin bu nedenle açtıkları davadan vazgeçmeleri halinde tahsil edilmez. Bu borçlara ilişkin açılmış olan dava ve icra takiplerinden Kurumca vazgeçilir.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan hükmün gerekçesinde ise, 5510 sayılı Kanuna göre, vatandaşların genel sağlık sigortası kapsamına alınmasına ilişkin işlemlerin 2012 yılı Ocak ayı itibarıyla tamamlanması nedeni ile, bu tarihe kadar yaşanan geçiş sürecinde, tabi olduğu genel sağlık sigortası statüsünün aradığı şartlarla sağlık yardımı alması gerekirken, Kanunun diğer statülerine göre ya da bakmakla yükümlü olunan kişi statüsünde hak etmediği halde sağlık yardımı yapılanlara ilişkin sağlık giderlerinin ilgililerden tahsil edilmemesi ve bu suretle oluşacak mağduriyetlerin önlenmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.Yani maddenin metnine göre; kişinin genel sağlık sigortası kapsamında herhangi bir statüye göre sağlık yardımı alıyor olması, sağlık yardımı yapılmasını sağlayan sigortalılık statüsünün geçersiz sayılması halinde ; başka bir geçerli sigortalılık statüsü varsa veya bakmakla yükümlü olunan kişi kapsamına giriyorsa yine yersiz sağlık gideri tahsil edilmez. Bu iki hal de yoksa geçersiz sigortalılık statüsüne dayalı yapılan sağlık gideri yersizdir ve Kurumca tahsili gerekir.Geçici 45. madde, gerekçesinde de belirtildiği üzere bütün vatandaşların genel sağlık sigortası kapsamına alınması çalışmalarının yapıldığı 2008-2010-2012 sürecindeki geçiş döneminin sıkıntılarını gidermek amacıyla çıkarılmıştır. Davacının iptal edilen hizmetinin fiili çalışma olgusuna dayanmadığı göz önüne alındığında, MK md. 2’deki “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmüne aykırı şekilde Kurumun sağlık giderlerini isteyemeyeceği tespiti isabetsiz olmuştur.Nitekim Kurum da 6385 sayılı yasayla getirilen düzenlemelerin uygulanmasına ilişkin çıkarmış olduğu 08/04/2013 tarih ve 2013/20 sayılı genelgede; “ Ancak, sahte olduğu Kurumca yada mahkeme tarafından tespit edilen sigortalı hizmetleri veya bu hizmetlere göre gelir/aylık bağlananlardan aylıkları iptal edilen genel sağlık sigortalıları ile bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilerin Kurumca tespit edilen yersiz sağlık giderleri 6385 sayılı Kanunun geçici 45 inci maddesi kapsamında değerlendirilmeyecektir.” açıklamasına yer vererek dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırılık teşkil edecek terkin işlemlerini himaye etmeyeceğini ortaya koymuştur.Geçici 45.madde, 31.01.2012 tarihi öncesindeki tüm yersiz sağlık giderlerini affeden, bir madde değildir. Sahte sigortalılık ve buna dayalı olarak haksız sağlık yardımı alan kişilerin bu hükümden yararlanması mümkün olmamalıdır.Anılan genelgede Geçici 45. maddede yer alan “ilgililerin bu nedenle açtıkları davadan vazgeçmeleri halinde tahsil edilmez”ibaresini ve uygulamasını şöyle izah edilmiştir: “Söz konusu borçlara ilişkin sigortalılarca dava açılmış ise bu kişilerin de açtıkları davalardan vazgeçmeleri halinde bu kimselere ait borçlar da istenmeyecektir. Bu kimseler tarafından Kurum aleyhine açmış oldukları davalardan vazgeçtiklerini başvurdukları mahkemeden alacakları “feragat nedeniyle davanın reddine” dair kararın dilekçe ekinde Kuruma verilmesi gerekmektedir.” Mahkemece maddenin bu şartına hiç değinilmemiştir.5510 sayılı Kanunun 60. maddesinde, genel sağlık sigortasından yararlanacak olanlar sayılmıştır. (g) bendinde ise, “Yukarıdaki bentlerin dışında kalan ve başka bir ülkede sağlık sigortasından yararlanma hakkı bulunmayan vatandaşlar” genel sağlık sigortalısı sayılmıştır. (g) bendinin lafzından tüm vatandaşların re’sen sağlık sigortası kapsamına alındığı izlenimi anlaşılmakta ise de durum böyle değildir. Kişinin kapsama alınması, sağlık hizmeti alabildiği anlamına gelmemektedir. Genel sağlık sigortalısı olmanın koşulları vardır. Bu koşullar 5510sayılı Kanun 67. maddede sayılmıştır.5510 sayılı Kanunun sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını düzenleyen 67. maddesine göre; “18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri gereğince sağlanan sağlık hizmetleri, 75 inci maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt hali hariç olmak üzere sağlık hizmetlerinden ve diğer haklardan yararlanabilmek için;a) 60 ıncı maddenin birinci fıkrasının (c) ve (f) bentleri hariç diğer bentleri gereği genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin, sağlık hizmeti sunucusuna başvurduğu tarihten önceki son bir yıl içinde toplam 30 gün genel sağlık sigortası prim ödeme gün sayısının olması,b) 60 ıncı maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi ile (g) bendine tabi olan genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin yukarıdaki bentte sayılan şartla birlikte, sağlık hizmeti sunucusuna başvurduğu tarihte 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre tecil ve taksitlendirilerek tecil ve taksitlendirmeleri devam edenler hariç 60 günden fazla prim ve prime ilişkin her türlü borcunun bulunmaması, gerekmektedir….”Yani 01.01.2012 tarihi sonrası dönemde, tüm vatandaşlar genel sağlık sigortası kapsamına alınmıştır. Ancak 67. maddeye göre sağlık hizmeti sunucusuna başvurulduğu tarihten önceki son bir yıl içinde toplam 30 gün genel sağlık sigortası prim ödeme gün sayısı olması ve 60 günden fazla prim ve prime ilişkin her türlü borcunun bulunmaması gerekir. (g) bendi kapsamında olanlar ise 5510 SK 60/1-c, 1 nolu alt bendi gereği gelir testi uygulaması ile belirlenecek primin ödenmesi halinde sağlık yardımlarından yararlanma imkânı getirilmiştir.5510 sayılı Kanuna göre genel sağlık sigortalısı sayılabilmek ve sigortalılığın başlangıcı için bildirim ve tescil gereklidir. Kanunun 61. maddesinde, genel sağlık sigortasından yararlanmak için bir kısım grupların bildirimine gerek kalmadan kendiliğinden tescil edileceği, bir kısmının tescili için ise bir ay içinde başvuru şartı getirilmiştir. Tescili yapılanların ise gelirlerine göre belirlenen oranlara göre genel sağlık sigortası primi ödemeleri gerekmektedir.Gelir testi işlemi, kişinin çeşitli göstergeler ışığında mevcut gelirinin belirlenmesidir.Herhangi bir kapsamda genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi kapsamında sağlık yardımlarından yararlanma hakkı bulunmayan kişiler 5510 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olarak tescil edilmekte olup, anılan kapsamda tescil edilen bu kişilerin tescil tarihinden itibaren yerleşim yerlerinin bulunduğu yerdeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına müracaat ederek gelir testi yaptırmaları gerekmektedir. Gelir tespitinde aynı hanedeki aile esas alınmaktadır. Kanun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrası (g) bendi kapsamında tescil edilen kişilerin gelir testi müracaatbildiriminin kendilerine tebliğ edildiği tarihten itibaren bir ay içinde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına başvurmaları gerekmektedir. Söz konusu bir aylık süre içerisinde gelir testine başvurmayanların tescil başlangıç tarihinden itibaren aile içindeki gelirinin kişi başına düşen aylık tutarı olarak, Kanunun 82 nci maddesine göre belirlenen aylık prime esas kazancın (asgari ücretin) iki katı esas alınarak primlerin tahakkuk ettirilmesi öngörülmüştür.5510 sayılı Kanunun 60/1-g bendi ile artık herkesin genel sağlık sigortası kapsamına alındığı ve her durumda sağlık hizmeti alabileceği kanısı hatalıdır. Koşulları taşımayan kişi sağlık hizmeti alamaz. Koşulları Kurum sağlayabilirdi mantığıyla (davacının 67. madde kapsamında gelir testine tabi tutulmasıyla oluşacak ihtilafa konu dönemdeki prim borçlarının Kurum tarafından tahsilinin mümkün olması) Kurum’un yersiz tedavi giderlerini tahsil imkanının engellenmesi hem sosyal güvenlik sistemini aksatacak bir durum olup hem de yasa koyucunun amacını aşar mahiyettedir.Somut olayda, yukarıda ki yasal düzenlemeler dikkate alınmadan sağlık giderleri yönünden kabul hükmü kurulması isabetsizdir.Bölge Adliye Mahkemesince, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 373/2.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı birleşen davanın davalısına yükletilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas : 2017/3582Karar : 2018/9913Karar Tarihi : 11.10.2018 
“İçtihat Metni”
Taraflar arasındaki menfi tespit- men’i müdahale davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı; davaya konu kiriş villa F/20 nolu dairede kiracı olduğunu, taşınmazın tamamına sonradan malik olan davalının yönetime el koyduğunu, keyfi adiat bedelleri belirlediğini, sözleşmede aylık aidat bedelinin 100 USD tespit edildiğini ek ödemenin ancak kiracı temsilcileri onayı ile mümkün olduğunu, davalının ise 2012 yılı için yıllık 9.600 TL aidat talep ettiğini, kiralananan için yıllık 1200 USD karşılığı olmak üzere 2.200 TL aidat ödenmesi gerektiğini, fazla talebin haksız olduğunu, davalının F/20 nolu bağımsız bölümün elektrik ve suyunun kesilmesi, eve gelen misafir, temizlikçi, tamirci gibi kişilerin siteye girişinin engellenmesi ve bağımsız bölümden deniz kıyısı ve sahiline ulaşımın ve denizden yararlanmanın engellenmesi şeklinde müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, davalı tarafından yapılan tüm müdahalelerin menine, fazla istenen 7.380 TL aidat bedeli yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Davalı; davaya konu taşınmazın 19 nolu parsel üzerinde bulunduğunu, iddiaya konu denize ulaşımın 20 nolu parsel üzerinden talep edildiğini, 20 nolu parselin Hazineye ait olup, taşınmazın turizm dışında kullanılmasına izin verilmediğini, taleplerin haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.Mahkemece; davacı kiracının aylık 100 USD dışında aidat borcu olmadığı gerekçesiyle 7.380 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, bağımsız bölüme ait elektrik ve suyunun kesilmesi, eve gelen misafir, temizlikçi, tamirci gibi kişilerin siteye girişinin engellenmesi şeklinde doğrudan kullanımı etkiler engellerin kaldırılmasına, 20 nolu parsel yönünden doğrudan bağımsız bölümün kullanım hakkını engeller nitelikte olmadığından, denize ve sahile ulaşımın engellenmesi şeklinde müdahalenin önlenmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.2- Davacının denize ve sahile ulaşımının engelenmesi talebine ilişkin verilen hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;Davada dayanılan ve hükme esas alınan önceki malik…..e yapılan 96 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşme ile F/20 nolu taşınmaz 120.000 USD kira bedeli ile 99 yıllığına davacıya kiralanmıştır. Davaya konu kiralananın 19 nolu parsel üzerinde kaldığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin 5. maddesinde; kiracının….%20 indirimle faydalanacağı kararlaştırılmıştır.Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi heyet raporunda; 19 nolu parselin davalı şirkete, 20 nolu parselin hazineye ait olduğu, 20 nolu parselde davalı lehine irtifak hakkı kurulduğu, 19 ve 20 nolu parsellerin bir bütün olarak projelendirildiği, etrafının duvarlarla çevrildiği, 20 nolu parselde tatil köyü ve havuz gibi otel tesislerinin bulunduğu, 28.05.2012 tarihinde 19 ve 20 nolu parsellerin arasına tel örgü çekildiği, bu tarihten sonra davacı tarafından otel ve tesisin kullanılamadığı belirtilmiştir.Mahkemece; kiralananın 19 nolu parselde olduğu, 20 nolu parselin davacı kiracının kendi bağımsız bölümünü kullanım hakkını etkilemediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de; kira sözleşmesinin 5. maddesinde kastedilen tesisin 20 nolu parsel üzerinde olup olmadığı, kiraya verenin 20 nolu parseli ve bu parseldeki otel tesislerinin kullandırma yönünde yükümlülüğü bulunup bulunmadığı 20 nolu parselden denize ulaşımın engelenmesinin sözleşmeye aykırılık teşkil edip etmediği hususları araştırılmamıştır. Mahkemece dava konusu kiralananın bulunduğu 19 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 20 nolu parselde davalının irtifak hakkı olduğu da dikkate alınarak bu parsel ve üzerindeki tesislerden davacı kiracının yararlanıp yararlanamayacağı sözleşme gereği bu parsel üzerinden geçerek denize ulaşımını sağlayıp sağlayamayacağı üzerinde durulup sonucuna göre talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde bu talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.3-) Davalının aidat bedeline ilişkin verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;Mahkemece aylık aidat bedelinin sözleşme uyarınca 100 USD oluğu kabul edilerek, 2012 yılı için talep edilen bedelden davacının 7.380 TL borçlu olmadığına karar verilmiştir.……Karar sayılı ilamının incelenmesinden; aynı parselde pulunan bir başka kiracının aidat bedeli yönünden dava açtığı, mahkemece aylık adiat bedelinin 100 USD olduğu, ……ranları ile güncellenerek 2010 yılı aidatının belirlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen bu karar temyiz incelemesinden de geçerek 23.05.2016 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece kesinleşen mahkeme ilamı da dikkate alınarak, davacının ödediği aidat bedelinin endeks yolu ile uyarlanarak belirlenip davacının borçlu olduğu ve olmadığı aidat miktarının tespiti gerekirken yazılı şekilde bu talebin tamamen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir
SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalının sair temyiz talebinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK’nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.