Tasarım Ve Tasarım Ürünlerine Tecavüz

Tasarım Ve  Tasarım Ürünlerine TecavüzT.C.Yargıtay11. Hukuk Dairesi
Esas No : 2016/14703Karar No : 2018/6059Karar Tarihi : 8.10.2018 
MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada … . Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2015 tarih ve 2014/279-2015/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, davalı şirketin 2013/04660 sayılı çoklu tasarım başvurusunda bulunduğunu, davacı tarafından itiraz edildiğini, itirazın kısmne kabul edilreke davalıya ait tasarım başvurusunun 2013/04660-1 nolu tasarımının iptaline karar verildiğini, ancak 2013/04660-2 ve 4 sayılı tasarımlara ilişkin itirazın red edildiğini, davacı tarafından yapılan tespitte davalının tasarımları ve tasarımlarına konu ürünlerin yeni ve ayırt edici olmadığının anlaşıldığını, davacının tasarım ve ürünlerine tecavüz oluşturduğunun anlaşıldığını, bu tespit raporundan sonra davalının dava konusu tasarım başvurusunu yaptığını, bu eyleminin kötü niyetli olduğunu, davalıya ait tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığını, daha önceden kamuya sunulduğunu iddia ederek … kararının iptali ile davalıya ait 2013/04660-2 ve 4 sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı … vekili, … kararının hukuka uygun olduğunu, tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Diğer davalı vekili, davalıya ait tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu, davacı tasarımlarından farklı olduğunu, daha önceden kamuya sunulmadığını, davacının, davalıya ait işyerinde aynı konuya ilişkin … … 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2013/74 D.İş dosyası üzerinden de tespit yaptığını, tespit dosyasında aynı tasarımların benzer bulunmadığı yönünde de bilirkişi raporu olduğunu, ancak davacının bu rapordan hiç bahsetmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait 2013/04660-2 ve 4 sayılı tasarım ile davacı tarafından itiraza ve davaya mesnet gösterdiği tasarımlar karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfı bulunduğu, mutlak yenilik kriteri gereği yapılan araştırmada da dava konusu tasarımların benzerine rastlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Kararı davacı vekili temiz etmiştir. Dava, … … kararının iptali ile tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Dosya içerisinde bulunan ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalıya ait tasarımın yeni ve ayırt edici olduğuna dair görüş bildirilmiş ve mahkemece rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı, davalı tarafa karşı tasarıma tecavüz nedeniyle tazminat davası açıldığını, sözkonusu tazminat davası öncesinde de davalı işyerinde tespit yapıldığını, davalı ürünlerinin davacı tasarımlarına tecavüz oluşturduğunun tespit dosyalarında alınan bilirkişi raporları ile belirlendiğini, davalı tarafından tespite konu ürünlerini daha sonra dava konusu tasarım olarak tescil ettirildiğini, davalı tasarımlarının yeni olmadığını ileri sürmüştür. Yargılama sırasında tespite ilişkin … 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2013/30-33 D.İş tespit dosyalarına konu bilirkişi raporları dosyaya sunmuş olup, işlem davada alınan bilirkişi raporu ile davalı tarafından ibraz edilen tespit bilirkişisi raporları arasında çelişki oluşmasına rağmen mahkemece yeni bir heyetten rapor alınarak dosya içerisinde bulunan raporlar arasındaki çelişki giderilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir. 
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.